1
O sabbat der ruste, o dag van de Heer', op u knielen alle de schepselen neer. O Koning der ere, de staf van Uw Woord drijft slapende zielen weer juichende voort.
2
Daar juichen zij allen, in Jezus verblijd, die kronen ontvangen na wettige strijd. De dood is verslonden, de zond' is niet meer; het graf is verwonnen door Jezus, de Heer'.
3
't Is Jezus, Die zondaren roep en bekeert, door Woord en door Geest u verslagenheid leert; verbrijzelt het harte, en geeft voor een steĂȘn een vlezen en heerst dan als Koning alleen.
4
Door Jezus alleen wordt geopend de baan, Die heeft voor de Zijnen het Godsrecht voldaan: de bloedschuld betaald en Gods toren geblust en schenkt al de Zijnen vergeving en rust.
5
O zalige Godsdag, wiens morgen eens rijst! waar iedere dag van de Heer' ons op wijst; mijn ziele verlangt naar die zalige dag, die Abraham in het gelove reeds zag.