1
Rots en Rust, tot Wie ik zucht, geef de tijden sneller vlucht, dat Uw Israël herrijz' en elk volk dit wonder prijz'. Heerlijk zij in ieders oog wat U tot haar heil bewoog.
2
God van heerlijkheid en kracht, Losser van ons voorgeslacht, toon ook nu, dat U door strijd Uw beminde volk bevrijdt. Vel des vijands sterkten neer en verwoest ze als weleer.
3
Heere, dat het jubeljaar, 't treurend Sion vreugde baar'. Mag de zilveren trompet spoedig aan de mond gezet en 't gevangen volk bevrijd van zijn juk en dienstbaarheid?
4
Waarom duldt U onze smart? Zie de trotsheid die ons tart. Onze heil'ge vreugd verging, die elk plechtig feest omving. Hoor Uw wijnstok, eens vol vrucht, hoe z' onvruchtbaar tot U zucht.
5
Rots en Rust, tot Wie ik zucht, geef de tijden sneller vlucht, dat Uw Israël weer zij, een opnieuw bemind en vrij, zodat ieder volk erkent, dat U Isrels Losser bent.